2026: Vooruitzichten voor de hernieuwbare-energie-industrie: nieuwe focus onder beleidsveranderingen

Inleiding

De wereldwijde hernieuwbare-energiesector bevindt zich in een cruciale transitiefase. Het 'Vooruitzichten voor de hernieuwbare-energiesector 2026' van Deloitte wijst erop dat, met de voortdurende aanpassingen van beleidskaders in grote economieën, de focus van de sector verschuift van louter projectuitbreiding naar meer systematische infrastructuurontwikkeling en operationele optimalisatie. Deze verschuiving weerspiegelt niet alleen een toegenomen marktvolwassenheid, maar ook de diepgaande invloed van veranderende beleidsomgevingen op investeringslogica.

Achtergrond van de sector

In het afgelopen decennium kende hernieuwbare energie een explosieve groei. De geïnstalleerde capaciteit van zon en wind bereikte recordhoogtes, terwijl de kosten aanzienlijk daalden, waardoor schone energie in de meeste markten de meest economische stroombron werd. Vanaf 2025 begon het beleid echter uiteen te lopen: de uitvoeringsdetails van de Amerikaanse Inflation Reduction Act (IRA) worden geconfronteerd met onzekerheid, het Carbon Border Adjustment Mechanism (CBAM) van de EU wordt geleidelijk ingevoerd en China versnelt de markthervormingen in de elektriciteitssector. Deze beleidsveranderingen hervormen de spelregels van de sector.

Eind 2025 bedroeg de totale wereldwijd geïnstalleerde hernieuwbare-energiecapaciteit meer dan 4.000 gigawatt (GW), waarvan zonne-energie bijna de helft uitmaakte. Factoren zoals netcongestie, ontoereikende energieopslag en stijgende rentetarieven beginnen echter de groei van nieuwe installaties af te remmen. Het rapport van Deloitte benadrukt dat 2026 het 'bouwjaar' zal zijn – de focus verschuift van snelle installatie naar hoogwaardige oplevering en netintegratie.

Huidige ontwikkelingen

Beleidsaanpassingen sturen strategische herstructurering

In 2026 staan bepaalde belangrijke bepalingen van de Amerikaanse IRA (zoals de overdrachtsregels voor belastingkredieten) ter discussie in het Congres, wat de economische haalbaarheid van projecten na 2027 kan beïnvloeden. Ontwikkelaars versnellen daarom de uitvoering van bestaande projecten en beginnen tegelijkertijd apparatuur in te kopen die voldoet aan de 'binnenlandse inhoud'-vereisten. In Europa vereist de EU-Net-Zero Industry Act dat lidstaten de voorkeur geven aan lokaal geproduceerde componenten, wat leidt tot hogere kortetermijnprojectkosten, maar ook de terugkeer van productiecapaciteit stimuleert.

Infrastructuurontwikkeling wordt het belangrijkste strijdtoneel

Het rapport wijst specifiek op het feit dat hernieuwbare-energiebedrijven in 2026 meer middelen zullen besteden aan de upgrade van transmissienetten, energieopslagsystemen en netaansluitingsfaciliteiten. De Amerikaanse onafhankelijke systeembeheerders (ISO's) plannen bijvoorbeeld transmissiecorridors over meerdere staten om binnenlandse windenergie te verbinden met belastingcentra. In Europa worden het Noordzeewindparkcluster ondersteund door waterstofpijpleidingen en offshore-converterstations versneld uitgerold.

Structurele verschuiving in kapitaalstromen

De uitgifte van groene obligaties overschreed in 2025 de 1,2 biljoen dollar, maar de nieuwe trend in 2026 is de toegenomen handel in operationele activa: de secundaire markt voor volwassen windparken steeg met 40% op jaarbasis, waarbij pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen de belangrijkste kopers worden. Dit staat in contrast met het durfkapitaal dat eerder de voorkeur gaf aan nieuwbouwprojecten en geeft aan dat sectoraal kapitaal verschuift naar activa met stabiele rendementen.

Impact op het energiesysteem

Verbeterde stabiliteit van de elektriciteitsvoorziening

Naarmate de koppeling tussen opslag en netwerk wordt versterkt, wordt verwacht dat de dagelijkse gemiddelde penetratie van hernieuwbare energie in Europa in 2026 meer dan 40% bedraagt, terwijl het curtailmentpercentage (uitval van wind- en zonne-energie) daalt tot onder 3%.### Verbetering van de stabiliteit van de elektriciteitsvoorziening

Door de versterkte koppeling tussen energieopslag en het elektriciteitsnet, zal het dagelijkse gemiddelde aandeel hernieuwbare energie in Europa naar verwachting in 2026 de 40% overschrijden, terwijl het percentage afgeschakeld wind- en zonne-energie daalt tot onder de 3%. In het Verenigd Koninkrijk en Duitsland is de volatiliteit van de day-ahead elektriciteitsprijzen aanzienlijk afgenomen, neemt de bedrijfstijd van gasgestookte piekbelastingscentrales af en daalt de totale koolstofintensiteit van het systeem.

Synergie-effecten voor energiezekerheid

Volgens het rapport van Deloitte vermindert de wijdverbreide toepassing van het gecombineerde model van gedistribueerde fotovoltaïsche zonne-energie plus energieopslag in Zuidoost-Azië en Afrika de afhankelijkheid van afgelegen gebieden van dieselgeneratoren. Tegelijkertijd vervangt de snelle uitrol van offshore wind- en groene waterstofprojecten in Europa geleidelijk het aandeel van geïmporteerd aardgas in de industriële warmtevoorziening, wat de energieautonomie versterkt.

Kosten druk door lokalisatie van de industriële keten

Door beleidsgestuurde eisen voor binnenlandse productie zijn de prijzen van componenten tijdelijk met 10%-15% gestegen. Op lange termijn zullen echter schaalvoordelen en technologische ontwikkelingen (zoals de massaproductie van TOPCon- en HJT-cellen) een deel van de extra kosten absorberen. In 2026 zal de productiecapaciteit van zonnepanelen in de VS naar verwachting 50 GW bedragen, terwijl Europa zich richt op omvormers en de recycling van kritieke grondstoffen.

Uitdagingen

Wachtrijen en goedkeuringsknelpunten voor netaansluiting

Wereldwijd staan ongeveer 600 GW aan hernieuwbare energieprojecten in de wachtrij voor netaansluiting, met een gemiddelde wachttijd van meer dan 3 jaar. Deloitte roept op tot vereenvoudiging van milieu-effectbeoordelingsprocedures en de invoering van prioriteitsmechanismen naast het principe 'wie het eerst komt, het eerst maalt', zoals een snelle route voor projecten die worden gecombineerd met energieopslag.

Rentetarieven en financieringskosten

In 2026 zal de Fed naar verwachting een omgeving met hoge rentetarieven handhaven, waardoor de financieringskosten voor projecten met ongeveer 200 basispunten zijn gestegen ten opzichte van 2021. Ontwikkelaars maken steeds vaker gebruik van 'groene schoen'-clausules en valuta-hedginginstrumenten, en verlengen de looptijd van PPA's (stroomafnameovereenkomsten) van 15 naar 25 jaar om de financierbaarheid te verbeteren.

Resilientieproef van de toeleveringsketen

Hoewel er een ernstig overaanbod is van polykristallijn silicium (de wereldwijde capaciteit is tweemaal de vraag), is er nog steeds een tekort aan hoogwaardige omvormers, installatieschepen voor offshore wind en ultrahoogspanningstransformatoren. De Amerikaanse Defense Production Act heeft voor het eerst transformatoren opgenomen in de lijst van kritieke materialen.

Toekomstperspectief

2026 tot 2030: Het tijdperk van systeemintegratie

Deloitte voorspelt dat de wereldwijde jaarlijkse nieuw geïnstalleerde capaciteit voor hernieuwbare energie in 2030 800-900 GW zal bereiken, maar dat de groei zal afnemen van 20% naar 10%. De waarde van de sector zal meer komen uit digitale exploitatie en onderhoud, virtuele centrales en aggregatiediensten voor belastingen.

Aanloop naar opschaling van opkomende technologieën

Perovskiet-kristallijn silicium tandemcellen bevinden zich in de pilotfase; als ze in 2028 commercieel worden, kunnen ze de kosten per kWh met nog eens 15% verlagen. Tegelijkertijd zullen proefprojecten voor langdurige opslag (meer dan 100 uur) van start gaan in Noord-Amerika en Australië, wat de basis legt voor een 100% hernieuwbaar elektriciteitsnet.

Beleidsgedreven internationale samenwerking

Nu COP31 de koppeling van de mondiale koolstofmarkten bevordert, kunnen ontwikkelingslanden meer groene financiering krijgen. Transnationale elektriciteitstransportprojecten (zoals de Xlinks Marokko-VK zeekabel) zullen in 2026 een definitieve investeringsbeslissing nemen, wat een precedent schept voor intercontinentale handel in hernieuwbare energie.

ConclusieDe hernieuwbare-energiesector beweegt in 2026 van de puberteit naar volwassenheid. De kortetermijnpijn door beleidsonzekerheid zal de sector dwingen om robuustere bedrijfsmodellen en infrastructuurskeletten op te bouwen. Het rapport van Deloitte geeft aan dat in de komende vijf jaar niet de installatiesnelheid, maar het systeemintegratievermogen en het aanpassingsvermogen aan het beleid bepalend zullen zijn voor het concurrentievermogen op lange termijn. In de nieuwe fase waarin bouw en exploitatie even belangrijk zijn, zullen degenen die zekerheid kunnen vinden in beleidsschommelingen en waarde kunnen creëren in infrastructuurtekorten, uiteindelijk winnen.