De omvang van de wereldwijde markt voor zonne-energie zal naar verwachting in 2035 522,71 miljard USD bereiken, terwijl de energietransitie steeds verder versnelt.

Wereldwijde marktomvang voor zonne-energie bereikt naar verwachting 522,71 miljard USD in 2035; energietransitie blijft versnellen

De wereldwijde energiestructuur ondergaat een ingrijpende transformatie. Zonne-energie, als een van de meest volwassen schone energietechnologieën, blijft groeien in marktomvang. Volgens het meest recente brancherapport van Precedence Research bedroeg de wereldwijde marktomvang voor zonne-energie in 2025 286,15 miljard USD en zal deze naar verwachting in 2035 stijgen tot 522,71 miljard USD, met een samengestelde jaarlijkse groeivoet (CAGR) van 6,21% tussen 2026 en 2035. Deze groeitrend weerspiegelt de sterke wereldwijde vraag naar hernieuwbare energie en de synergetische krachten van beleid, technologie en kapitaal. Dit artikel analyseert, aan de hand van gegevens uit het rapport, de huidige ontwikkelingsstatus, belangrijkste drijvende factoren, toekomstige trends en systeemuitdagingen van de zonne-energiemarkt.

Sectorachtergrond

Zonne-energie heeft inmiddels een belangrijke plaats ingenomen in de wereldwijde elektriciteitsvoorziening. Qua marktomvang was de wereldwijde markt voor zonne-energie in 2025 286,15 miljard USD waard, en naar verwachting zal dit in 2026 304,32 miljard USD bedragen, wat een stabiele groei op korte termijn laat zien. Binnen de technologische segmenten vormen fotovoltaïsche (PV) systemen met ongeveer 70% van de omzet de absolute dominante factor, terwijl van geconcentreerde zonne-energie (CSP)-systemen, hoewel hun huidige aandeel klein is, wordt verwacht dat ze in de prognoseperiode de snelste groei zullen laten zien. Dit toont aan dat de verkenning van gediversifieerde zonnetechnologieën op de markt nog steeds doorgaat.

Wat betreft de regionale verdeling leverde Azië-Pacific in 2025 het grootste aandeel van de wereldwijde zonne-energiemarkt, dankzij de grootschalige uitrol en productiecapaciteit in landen als China, India en Japan. Noord-Amerika zal naar verwachting de snelst groeiende markt worden, waarbij beleidsondersteuning (zoals belastingkredieten en projectsubsidies) en de voortgang van grootschalige grondgebonden zonne-energiecentrales de belangrijkste katalysatoren zijn. Ook wereldwijd wordt het beleidsklimaat steeds gunstiger; veel landen stimuleren investeringen via feed-in-tarieven, belastingkredieten en hernieuwbare-energiequota, terwijl schommelingen in fossiele brandstofprijzen de economische aantrekkelijkheid van zonne-energie verder vergroten.

Huidige ontwikkelingen

De zonne-energiemarkt ondergaat momenteel veranderingen op het gebied van technologie, bedrijfsmodellen en toepassingsscenario's.

Hoogrendementszonnepanelen vormen het concurrentiepunt. Monokristallijne panelen domineren momenteel de markt, maar de technologische ontwikkeling versnelt. Fabrikanten brengen steeds meer hoogrendementsproducten op de markt, zoals TOPCon-, HJT- en bifaciale panelen, om de conversie-efficiëntie te verhogen en de systeemkosten te verlagen. Deze technologische vooruitgang verhoogt niet alleen het rendement van zonne-energiecentrales, maar vergroot ook de toepasbaarheid van zonne-energie in verschillende geografische en klimatologische omstandigheden.

AI en digitalisering hervormen de exploitatie en het onderhoud van centrales. De toepassing van kunstmatige intelligentie in de energiesector is van concept naar praktijk gegaan. Door gebruik te maken van realtime weergegevens, operationele status van apparatuur en schaduwanalyses kunnen AI-algoritmen de opbrengstvoorspelling en de onderhoudsplanning optimaliseren. Voorspellend onderhoud kan de uitvaltijd en onderhoudskosten aanzienlijk verminderen, terwijl geautomatiseerde foutdetectie de betrouwbaarheid van de hele centrale verbetert. Deze digitale hulpmiddelen worden steeds meer standaard voor grote fotovoltaïsche centrales.Energieopslag en zonne-energie zijn nauw met elkaar verweven. De fluctuerende opbrengst van zonne-energie vereist bijbehorende opslagfaciliteiten. Het rapport wijst erop dat energieopslagtechnologie een belangrijk middel wordt om de stabiliteit van het elektriciteitsnet en de integratie van zonne-energie op te lossen. Steeds meer nieuwe projecten hanteren het model 'zonne-energie plus opslag': overdag wordt overtollige elektriciteit opgeslagen en 's avonds of tijdens piekuren vrijgegeven, waardoor de continuïteit van de elektriciteitsvoorziening en de veiligheid van het elektriciteitsnet worden verbeterd.

De structuur aan de toepassingszijde blijft evolueren. Wat toepassingsscenario's betreft, zal de industriesector in 2025 35% van de markt voor zonne-energietoepassingen uitmaken en daarmee het grootste marktsegment zijn. Residentiële woningen zijn het snelst groeiende toepassingsscenario; daksystemen voor huishoudelijk gebruik zijn populair bij huiseigenaren omdat ze de elektriciteitsrekening verlagen, de afhankelijkheid van het elektriciteitsnet verminderen en de CO2-voetafdruk verkleinen. Qua eindgebruik blijft elektriciteitsproductie de kernmarkt, maar de toepassing in het laadinfrastructuursegment breidt zich snel uit, met name de combinatie van laadstations voor elektrische voertuigen met zonne-energie.

Grootschalige grondprojecten blijven zich uitbreiden. Nutsbedrijfschaal zonne-energieprojecten blijven wereldwijd groeien. Het rapport vermeldt specifiek dat Australië op het punt staat verschillende grootschalige grondgebonden zonne-energiecentrales in gebruik te nemen om het aandeel hernieuwbare energie te vergroten, de afhankelijkheid van fossiele energie te verminderen en de langetermijndoelstellingen voor koolstofneutraliteit van het land te realiseren. Dergelijke projecten zijn doorgaans uitgerust met enkelassige trackers en centrale omvormers om de elektriciteitsopbrengst te maximaliseren.

Impact op het energiesysteem

De grootschalige uitrol van zonne-energie verandert de operationele logica van het energiesysteem op meerdere niveaus.

Aan de aanbodzijde leidt de popularisering van gedistribueerde dakzonnepanelen tot een verschuiving van elektriciteitsproductie van geconcentreerde centrales naar een gediversifieerde 'bron-net-belasting'-structuur. Gebruikers veranderen van passieve consumenten in 'prosumenten', wat de traditionele verhouding tussen vraag en aanbod van elektriciteit verandert. Aan de netzijde vergroot de grootschalige integratie van zonne-energie de vraag van het systeem naar piekregelingscapaciteit en automatisering, wat de bouw van slimme netten en microgrids versnelt. Aan de kostenkant blijft de genivelleerde elektriciteitskost (LCOE) van zonne-energie dalen en ligt deze inmiddels lager dan de elektriciteitsproductiekosten van de meeste fossiele brandstoffen, wat op lange termijn bijdraagt aan lagere eindgebruikerstarieven en een betere betaalbaarheid van energie.

Bovendien stimuleert de uitbreiding van de zonne-energie-industrieketen de wereldwijde vestiging van stroomopwaartse en stroomafwaartse industrieën zoals polysilicium, zonnecellen, panelen, omvormers, montagesystemen en installatie- en onderhoudsdiensten, wat een groot aantal groene banen creëert. Vanuit klimaatperspectief vermindert de grootschalige toepassing van zonne-energie direct de afhankelijkheid van kolen- en gasgestookte elektriciteit en biedt het landen de belangrijkste en meest toegankelijke technologische route om hun Nationally Determined Contributions (NDC's) en netto-nuldoelstellingen te realiseren.

Uitdagingen

• Ondanks de sterke groeimomentum wordt de gezonde ontwikkeling van de zonnemarkt op lange termijn nog steeds geconfronteerd met een reeks uitdagingen.- Onvoldoende energieopslaginfrastructuur: In veel regio's ligt de geïnstalleerde opslagcapaciteit ver onder de nieuw toegevoegde PV-capaciteit, waardoor elektriciteit tijdens de piekuren rond het middaguur niet volledig kan worden benut; in sommige netten met een hoge penetratiegraad doet zich inmiddels het fenomeen van afschakeling van zonne-energie voor.
• Beperkingen in transmissie en netaansluiting: De uitbreiding van het elektriciteitsnet en de aanleg van interregionale transmissielijnen blijven achter bij het tempo waarin zonne-energieprojecten worden voltooid, waardoor sommige centrales niet tijdig kunnen worden aangesloten of extra aansluitkosten moeten dragen.
• Financieringsdruk voor projecten: Zonne-energieprojecten vergen hoge initiële kapitaaluitgaven. Hoewel de mondiale financieringsomgeving over het algemeen ruim is, beperkt het gebrek aan goedkoop kapitaal en langetermijnstroomafnameovereenkomsten in sommige opkomende markten nog steeds de projectontwikkeling.
• Beleidsonzekerheid en regelgevingsonzekerheid: Sommige landen verminderen subsidies of passen het handelsbeleid aan, wat de verwachte projectopbrengsten kan beïnvloeden en extra risico's voor investeerders met zich meebrengt.
• Grondstoffen- en toeleveringsketenrisico's: Prijsschommelingen en de concentratie van het aanbod van belangrijke materialen zoals polysilicium, zilverpasta en zonneglas kunnen de kostenstabiliteit van de industriële keten beïnvloeden.
• Rijpheid van nieuwe technologieën: Nieuwe technologieën zoals geconcentreerde zonne-energie en perovskiet moeten nog verdere doorbraken realiseren op het gebied van opschaling, duurzaamheid en kostenverlaging; er is nog steeds een afstand tot grootschalige commercialisering.