Explosieve groei van investeringen in natuurlijk kapitaal: Hoe Australië een wereldwijde hub voor groen kapitaal wordt

Investeringen in natuurlijk kapitaal schieten omhoog: hoe Australië een wereldwijd knooppunt voor groen kapitaal wordt

Wereldwijde investeerders steken geld in duurzame landbouw, bosbouw en koolstofprojecten in een nog nooit eerder gezien tempo, en Australië wordt een cruciale bestemming in deze golf. Volgens het rapport 'Gaining Ground' van The Nature Conservancy bereikten de wereldwijde private investeringen in 'natuurpositieve' projecten in 2025 14 miljard dollar, een vervijfvoudiging ten opzichte van 2016; de cumulatieve investeringen in de afgelopen tien jaar bedroegen maar liefst 61,4 miljard dollar. Hiervan trok Australië 6,3 miljard dollar aan, en hoewel de absolute omvang kleiner is dan die van de VS en Brazilië, menen fondsbeheerders dat het land unieke voordelen biedt qua beleidsstabiliteit, waarborging van grondeigendom en de volwassenheid van de markten voor koolstof, biodiversiteit en water.

Achtergrond van de sector: van niche naar mainstream

Investeren in natuurlijk kapitaal is niet langer een niche. Bradley Wheaton, mede-directeur van Gunn Agri Partners, zegt: 'Het duurzaam beheren van agrarische landschappen is nu een kernactiviteit geworden.' Het bedrijf beheert ruim 1,25 miljard Australische dollar aan landbouwgrond en natuurlijk kapitaal, verspreid over 1,1 miljoen hectare, met activiteiten in akkerbouw, tuinbouw, gemengde landbouw, veeteelt en milieuherstel en -bescherming. In de afgelopen tien jaar trok duurzame landbouw 32,8 miljard dollar aan investeringen in natuurlijk kapitaal aan, maar het aandeel daalde van 68% naar 36%, terwijl het aandeel van duurzame bosbouw, koolstofprojecten en ecosysteembescherming toenam. Meer dan de helft van de private transacties combineert nu meerdere inkomstenbronnen, zoals landbouwopbrengsten plus koolstofkredieten, instandhoudingserfdienstbaarheden of certificeringspremies.

Huidige ontwikkelingen: beleidsvoordelen en kapitaalinstroom

De aantrekkingskracht van Australië komt in de eerste plaats van de beleidszekerheid. Bradley Wheaton merkt op: 'We hebben al geruime tijd een consistente beleidsomgeving, wat zekerheid biedt voor investeringen – dat is een cruciale factor voor groei. In de VS leidt beleidsonzekerheid tot instabiliteit in decarbonisatie-investeringen.' Het Britse vermogensbeheerbedrijf Gresham House, gespecialiseerd in bosbouw en landbouw, heeft een fonds van 142 miljoen Australische dollar geïnvesteerd in de overname van Rushy Lagoon (22.000 hectare) in Tasmanië, met plannen voor een dennenplantage, koolstofputten en natuurbehoudsprojecten, en behoud van een deel van duurzame begrazing. Dorian Van Raalte, adjunct-directeur van het bedrijf, benadrukt dat de voordelen van Australië liggen in de schaal van het productieve land, de sterkte van het regelgevingskader en de volwassen grondstoffenmarkten (zoals hout en landbouwproducten). Daarnaast bieden koolstofkredieten, waterrechten, biodiversiteitsmarkten van de deelstaten en de opkomende Nature Repair Market extra kansen. 'Het land beschikt ook over een van de grootste institutionele pensioenspaarpools ter wereld,' zegt Van Raalte. 'Hoewel enkele vooraanstaande pensioenfondsen al in dergelijke activa zijn gaan beleggen, is er nog veel ruimte om meer kapitaal aan te trekken.'De Clean Energy Finance Corporation heeft meer dan 900 miljoen Australische dollar toegezegd voor grootschalige financiering, gericht op het verbeteren van de duurzaamheid en het concurrentievermogen van de Australische landbouw, terwijl het land, water en biodiversiteit worden hersteld. Een woordvoerder van de instelling zei: 'De koolstofmarkt is geen bedreiging voor het voortbestaan van de landbouw. De bedreiging voor het voortbestaan van de landbouw is klimaatverandering. Koolstofprojecten en voedselproductie kunnen hand in hand gaan.'

Impact op het energiesysteem: de koolstofmarkt en concurrentie om grond

De sterke toename van investeringen in natuurlijk kapitaal hangt nauw samen met de energietransitie. Koolstofkredieten, als instrumenten voor emissiecompensatie, worden een cruciale manier voor energiebedrijven om hun eigen koolstofvoetafdruk te verlichten. De stabiele koolstofmarkt van Australië (zoals de Australian Carbon Credit Units, ACCU) trekt aanzienlijke investeringen aan, die indirect de ontwikkeling van hernieuwbare energieprojecten ondersteunen - bijvoorbeeld door koolstofinkomsten te gebruiken om landbouwactiviteiten te verbeteren en extra financiering te bieden voor agrivoltaïsche projecten. De concurrentie om grond neemt echter ook toe: grootschalige bebossingsprojecten voor koolstof kunnen land voor voedselproductie verdringen, terwijl dubbeldoeltechnologieën zoals agrivoltaics proberen een balans te vinden. Vanuit het perspectief van het energiesysteem verlagen investeringen in natuurlijk kapitaal de decarbonisatiekosten van de hele economie, maar er moet ook worden gewaakt voor overmatig verbruik van grond en water.

Uitdagingen: greenwashing-controverse en werkelijke impact

Ondanks de indrukwekkende algemene cijfers gelooft niet iedereen dat het geld werkelijk naar effectieve projecten gaat. Graham Finlayson, algemeen directeur van Sustainable Land Management Partners Australia, zegt ronduit: 'Veel gepraat, greenwashing en vinkjes, maar er gaat heel weinig echt geld naar daadwerkelijke projecten.' Zijn bedrijf beheert weidegronden in Queensland en New South Wales, gericht op holistisch begrazings- en koolstofprojecten, maar na zeven jaar droogte, ondanks recente sterke resultaten, is het moeilijk om duurzaam investeringen aan te trekken. Hij bekritiseert dat de veeteelt in de klimaatpolitiek oneerlijk wordt gestigmatiseerd: 'Als het goed wordt beheerd, zijn koeien het beste middel om woestijnvorming en bodemerosie om te keren, terwijl ze het gezondste, voedingsrijke voedsel produceren.'

Toekomstperspectief: evolutie over twintig jaarVooruitkijkend wordt verwacht dat investeringen in natuurlijk kapitaal zullen blijven groeien en een belangrijk onderdeel zullen worden van het wereldwijde klimaatfinancieringskader. Australië, met zijn institutionele voordelen en rijke natuurlijke hulpbronnen, heeft de potentie om meer privaat kapitaal aan te trekken. De sector moet echter strengere normen voor het meten van milieubaten vaststellen om het vertrouwen van investeerders te behouden. Naarmate het klimaatbeleid verder wordt aangescherpt (zoals het EU Carbon Border Adjustment Mechanism, CBAM), kunnen bedrijven hun allocatie in natuurlijk kapitaal vergroten om te voldoen aan regelgeving of om hun merkwaarde te verhogen. Tegelijkertijd zullen technologische innovaties (zoals het kwantificeren van koolstof in de bodem, biodiversiteitsmonitoringtools) het investeringsrisico verlagen. Op de lange termijn zal investeren in natuurlijk kapitaal evolueren van 'niche' naar 'mainstream' en naast hernieuwbare energie-investeringen een van de twee pijlers van de energietransitie worden. Als het probleem van greenwashing echter niet wordt aangepakt, kan de markt te maken krijgen met een bubbelrisico, wat echte klimaatactie zou vertragen.

---

*Disclaimer: De gegevens in dit artikel zijn afkomstig uit het 'Gaining Ground'-rapport van The Nature Conservancy en openbare verslaggeving, en zijn uitsluitend bedoeld ter informatie, niet als beleggingsadvies.*